گلایه های صنفی طنز آلودناکی (2)!!!

این که اکنون خوانیَش درددل است/// درددل کردن برایم مشکل است

قحطی سوژست و من رویم سیاه/// کرده ام وبلاگ خود را بس تباه

کار من گشته کپی از این و آن ///          باقی وقتم برفت از بهر نان

بوی گل را از چه جوییم از گلاب /// جان جوکر می نکن مصرع خراب

حالت آن نیکو کلام استاد ما(استاد ابوالقاسم حالت)/// ما کجا و آن ابوالقاسم کجا

هر چه گویم میشود بی محتوا /// کار دیمی چون بگردد جان فزا؟

آن شکیبا نام او شهرام شا          ///   چون نگارد طنز مثل باقلوا

یا که آن آتش به جان شیخ الشیوخ/// طنز او شیرین و طناز است و شوخ

یاد آن آقای گل هم بس به خیر     ///      شاغلام و آن مدرس هم به خیر

الغرض دانم که هیچ چی نیستم ///         خود ندانم هم که آخر چیستم

آرزویم ای عزیز زیبا ترین آمال تو /// گریه هایت مال من وین خنده هایم مال تو

 

کلا عروض و قافیه و وزن و بحر را ریختیم بهم ای عزیز معذور دار!

/ 3 نظر / 16 بازدید
دریا

بهم ریخته اش هم بسیار عالی بود..... احسنت!

آب تنی

جوکر جان منظور من شما نبودی نکته ای بود که در پروفایل آنجا نوشته شده بود برایم جالب بود میان این همه خصلت...

هالو هفت شنبه

ممنون زیبا بود ، نظم که طنزی در دل خود ندارد عزیز ، اگر میبینی این همه سوژه طنز در جامعه وجود دارد ناشی از به هم ریختگی است . اما بعد ، شیخ ما را در میان بزرگان نهادی ، ممنون ، اما به شیخ ما لطف نمودی ، و به بزرگانی که فرمودی ظلم ، خواستیم پاسخت را در غزلی بدهیم ، هر چه زور زدیم نیامد!!! ، فی الحال همین دو بیت آن باشد تا بعد . شیخ را بین بزرگان جای نیست // اصفهان زیبا ولی "ورسای" نیست . دوش پایم را فلک بنمود و گفت // این فلک را جای در افلاک نیست !